Можна – Гельнар, а можна проста… Валя

Яна даўно лічыць сябе беларускай, хоць з’явілася на свет у татарскай сям’і, дзе сярод сваякоў можна адшукаць туркаў, азербайджанцаў, рускіх… Апошнія 15 гадоў Гельнар Галіеўна МІШКАВЕЦ жыве ў вёсцы Мінці і адгукаецца і на імя, што значыцца ў пашпарце, і на больш звыклае для нас – Валя. Менавіта так калісьці назваў будучы муж. Ёй спадабалася, […]

Продолжить чтение

СОЛЬ ВАЛОЖЫНСКАЙ ЗЯМЛІ

…Мільгаюць дні, гады, дзесяцігоддзі. Змяняюцца пакаленні. Час і людзі робяць гісторыю, пра якую варта не толькі памятаць, але і ведаць яе. Рэдакцыя газеты сумесна з раённым аб’яднаннем прафсаюзаў працягваюць творчы праект пад назвай “Соль Валожынскай зямлі”. Задума з’явілася невыпадкова. Падчас правядзення ў красавіку 2015 года маштабнага прафсаюзнага мерапрыемства “Эстафета пакаленняў” ад шаноўных ветэранаў працы, што […]

Продолжить чтение

Жыву, каб любіць

Алена Іванаўна СЕМЯНЯГА з гонарам носіць тытул самага старэйшага жыхара вёскі Ганчары Вішнеўскага сельсавета. Невялікага росту, хударлявага складу,  яна ў свае 94 гады даволі спрытна рухаецца. Няпроста паверыць, але ўсё жыццё даволі кволая з выгляду жанчына адпрацавала на будоўлі – падавала майстрам раствор. Цяжкая праца з аднаго боку загартавала яе характар, з іншага – адняла […]

Продолжить чтение

Гісторыя з фатаграфіяй

Сёння прапаную нашым чытачам два фотаздымкі і адну гісторыю. На першай фатаграфіі – былы жыхар Валожына Абрагам Бярковіч, на другой – пажарная каманда, якая размяшчалася па вуліцы Савецкай (Старавіленскай) каля возера. Цікава, што можа быць агульнага ў розных па сюжэце здымках? А вось што… Абрагам Бярковіч трапіў у мястэчка Валожын у пачатку 20-х гадоў мінулага […]

Продолжить чтение

Калі хочаш, каб жыццё палюбіла цябе, спачатку сам паспрабуй палюбіць яго…

Так лічыць паспяховы прадпрымальнік, дабрачыннік, былы воін-афганец, шматдзетны бацька, цікавы суразмоўца са сваім непаўторным светапоглядам і часам непрадказальнымі суджэннямі, жыхар Ракава Анатолій Аляксеевіч БЕЛАКАБЫЛАЎ. Менавіта ён сёння згадзіўся падзяліцца з чытачамі некаторымі думкамі. – Анатолій Аляксеевіч, калі ласка, раскажыце, якім чынам трапіў на Валожыншчыну чалавек з неўласцівым для нашага краю прозвішчам? – Прозвішча маё ўкраінскае, […]

Продолжить чтение

Гісторыя з фатаграфіяй

Супрацоўнікі Валожынскага краязнаўчага музея працягваюць рубрыку “Гісторыя з фатаграфіяй”. Вашай увазе прапануем фотаздымак 1958 года. Багатае кукурузнае поле калгаса “Перамога” Валожынскага раёна. “Царыца палёў” – так называлі гэту культуру ў тыя часы. На фатаграфіі камісія ў ліку першага сакратара ЦК КПБ К. Т. Мазурава (першы злева), сакратара Валожынскага райкама партыі Ф. Ф. Крыўцова (другі злева), […]

Продолжить чтение

Замуж выйшла за работу, але сямейнае шчасце зведала

Пра Ганну Каспераўну ЯНУШКЕВІЧ, знакамітага на Валожыншчыне настаўніка фізікі, ужо можна было прачытаць у нашым выданні некалькі часу таму. У артыкуле надавалася вялікая ўвага яе заслугам на ніве адукацыі і выхавання моладзі. Сёння ж, калі паважаная ракаўчанка рыхтуецца адзначыць 90-гадовы юбілей, хацелася б расказаць чытачам пра яе як пра жанчыну. Так, Ганна Каспераўна ніколі не […]

Продолжить чтение

Да дабра і святла імкнуцца неабходна

Яе матуля нарадзілася і вырасла ў Мінску, тата – з Магілёўшчыны. Сама ж Зоя Лук’янаўна РАЗАНАВА лічыць сябе 100-працэнтнай валожынкай. Любіць наш прыгожы край, людзей, што побач. Нават мясцовая гаворка ёй, філолагу, здаецца самай мілагучнай і па-сапраўднаму беларускай. У яе лёсе выпрабаванні, станоўчыя падзеі, імгненні шчасця перапляліся ў адзін непарыўны шлях. Сёння, калі лічба ў […]

Продолжить чтение

Філасофія аптымісткі: Не адкладваць жыццё на пасля

У цяперашні прагматычны час энтузіястаў, гатовых ускласці на сябе клопат пра тых, хто побач, знойдзецца няшмат. Аднак амаль кожны з нас здольны адчуваць павагу і захапленне да асоб, чыю дзейнасць без перабольшання можна назваць справай міласэрнасці. Падчас урачыстасці, прысвечанай Дню Незалежнасці Рэспублікі Беларусь і Святу горада, за развіццё валанцёрскага руху на тэрыторыі Валожыншчыны Падзякай старшыні […]

Продолжить чтение

Новая прыступка ў творчасці

Жыхары раёна добра знаёмы з творчай асобай Людмілы Садоўскай. Вершы члена народнага літаратурна-мастацкага аб’яднання “Рунь” неаднойчы публікаваліся ў газеце “Працоўная слава”, друкаваліся ў альманахах, на падыходзе зборнік аўтара “Вер у сябе”. Людміла актыўна дасылае свае творы на конкурсы рознага ўзроўню. У яе скарбонцы Дыплом II ступені III Міжнароднага літаратурнага конкурсу ”Сузор’е духоўнасці-2019” у жанры “Духоўнасць” […]

Продолжить чтение

Сацыяльная работа ніколі не заканчваецца

Работніца ТЦСАН Святлана Пятроўна Бубен, жыхарка вёскі Старынкі, працуе ў Івянцы. Яна не марыла з дзяцінства пра абавязкі сацыяльнага работніка, тым больш, што ў той час такой спецыяльнасці не было. Вывучылася на швачку, працавала ў Дзяржынску на фабрыцы, але пасля замужжа пераехала на Валожыншчыну. Шчыравала на ферме. Аднойчы сяброўка Таццяна Чышэвіч, якая ўжо пэўны час […]

Продолжить чтение

Без душы працаваць нельга…

Сацыяльны работнік – адна з прафесій, якія ў перыяд распаўсюджання каронавіруснай інфекцыі літаральна на перадавой. І сапраўды, як бы выжывалі людзі пажылога ўзросту ў наш час, каб не спрытныя прадстаўніцы тэрытарыяльнага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва, чые сэрцы напоўнены спагадай і любоўю да чалавека. З іх дзейнасцю, таксама як і з самаахвярнай работай медыкаў, сёння звязаны […]

Продолжить чтение

Праз сумненні — да прафесіяналізму

Адзін з лепшых урачоў Валожыншчыны, гінеколаг ад Бога, адказны спецыяліст, чалавек, які не падвядзе… Такую характарыстыку Інне Юр’еўне НІКАЛАЕВАЙ даюць у адміністрацыі цэнтральнай раённай бальніцы. Гэтага доктара добра ведаюць у родным Івянцы. Чвэрць стагоддзя яна аддана змагаецца за здароўе жаночай палавіны пасёлка і наваколля. Урача ўльтрагукавой дыягностыкі ведаюць і жыхаркі Валожына – на працягу апошніх […]

Продолжить чтение

«Dum spiro spero». Пакуль дыхаю – спадзяюся

Цудоўная сям’я, у якой з’явілася на свет… Муж – прафесіянал з вялікай літары… Два цудоўныя сыны, разумніцы-нявесткі, чацвёра ўнукаў, трое праўнукаў… Насычаны дасягненнямі і заслужаным прызнаннем працоўны шлях… Жыццё ў родным горадзе сярод мілых сэрцу землякоў… Усё гэта – трывалы падмурак яе асабістага шчасця. Між іншым, лёс вядомага на Валожыншчыне чалавека, былога дырэктара гімназіі Тамары […]

Продолжить чтение

Лёс высветліўся праз гады

Нядаўна мы адсвяткавалі 75-гадовы юбілей Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне, а зараз сустракаем Дзень вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў. Кожны раз напярэдадні гэтых святаў у нашай краіне ўшаноўваюцца ветэраны, успамінаюцца тыя, хто загінуў на франтах, быў замучаны ў канцлагерах, спалены ці расстраляны падчас карных аперацый. Але і да сённяшняга дня ў многіх з нас знойдуцца […]

Продолжить чтение

Вучыўся, вучыў і зноў… вучыўся

Нядаўна, праязджаючы праз вёску Брылькі, звярнула ўвагу на дом № 64, на сцяне якога размешчана мемарыяльная дошка ў гонар вядомага беларускага вучонага – прафесара-матэматыка, члена-карэспандэнта Нацыянальнай акадэміі навук, аўтара мноства навуковых прац, падручнікаў, дапаможнікаў Якава Радыны. Менавіта тут нарадзіўся і вырас чалавек, які на працягу ўсяго жыцця сваімі дасягненнямі ўслаўляў родную Валожыншчыну. Яго няма разам […]

Продолжить чтение