Ох, і сеяла Трафімаўна лянок…

Заўсёды праца земляробаў і жывёлаводаў лічылася пачэснай. Ім мы абавязаны за ўсё тое, што маем кожны дзень на стале. У лусце румянага каравая, у кроплі сырадою – часцінка нялёгкай працы вяскоўцаў. А вырасціць на калгасным полі лён і апрацаваць яго – гэта як цэлае жыццё пражыць. Складаны і цяжкі шлях ад маленькага семя да яркай, […]

Продолжить чтение

Яны прайшлі выпрабаванне вайной…

11 красавіка – міжнародны дзень вызвалення вязняў фашысцкіх канцлагераў Гэта дата адзначаецца ў памяць аб інтэрнацыянальным паўстанні вязняў канцэнтрацыйнага лагера Бухенвальд, якое адбылося 11 красавіка 1945 года. Фашысцкі парадак на тэрыторыі Беларусі ўкараняўся праз генацыд і масавы тэрор. За час гітлераўскай акупацыі на прымусовыя работы ў Германію былі вывезены амаль 400000 жыхароў Беларусі. Каля паловы […]

Продолжить чтение

Анатолій Мікалаевіч КУЛАК: “Галоўнае ў жыцці –знайсці сваё вялікае “Я”

23 сакавіка Анатолій Мікалаевіч КУЛАК адзначае 70-годдзе. Усё працоўнае жыццё ён аддаў роднай Валожынскай зямлі. З усмешкай зазначае: “Дзе нарадзіўся, там і згадзіўся”. Ён лічыць, што багаццем любой мясцовасці з’яўляюцца людзі – незалежна ад пасады і роду заняткаў у кожнага ёсць чаму павучыцца. “Колішнія сяляне былі вельмі разумнымі людзьмі, – расказвае мой герой. – Яны […]

Продолжить чтение

Ні церняў, ні зорак. Проста жыццё…

У малых гарадах, у адрозненне ад вялікіх, маюцца адметныя асаблівасці. Па-першае, тут, як кажуць, нічога не схаваеш –  любы факт амаль імгненна разлятаецца па наваколлі. Па-другое, людзі ведаюць адзін аднаго, таму тэма рэпутацыі, асабліва для тых, хто ёй даражыць, вельмі важная. Наш сённяшні герой – чалавек на Валожыншчыне вядомы. Менавіта з ім і з камандай, […]

Продолжить чтение

Ветэраны ўзброеных сіл па-ранейшаму ў страі

Абаяльнаму мужчыну на фота ўжо споўнілася 67 гадоў. Калі пра гэты факт не будзеш ведаць дакладна, ні за што не здагадаешся. Рухавы, усмешлівы, з цудоўнай постаццю,ён здаецца значна маладзейшым. Звычайна так выглядаюць заўзятыя фізкультурнікі і ваенныя. Перад намі менавіта прадстаўнік Узброеных Сіл, для якога, дарэчы, заняткі спортам заўсёды заставаліся важнай часткай жыцця. Анатолій Анатольевіч ДАЛБАНОСАЎ […]

Продолжить чтение

Светам правіць каханне

12 сакавіка ў Доме літаратара ў Мінску пройдзе творчы вечар пад назвай “Светам правіць каханне” нашага земляка, ураджэнца аграгарадка Ракаў Юрыя Іосіфавіча МІХОНСКАГА. Валожынцам ён больш вядомы як колішні старшыня суда нашага раёна, які адпрацаваў  тут 16 гадоў. І вось адкрываецца новая, зусім далёкая і, можна сказаць, супрацьлеглая старонка ў біяграфіі граматнага спецыяліста ў галіне […]

Продолжить чтение

Адкуль такая чэрствасць?

З бабуляй Марыяй мне давялося пазнаёміцца, калі ляжала ў бальніцы. Худзенькая, гаваркая, з добрымі вачамі 88-гадовая жанчына не ў першы раз трапіла ў медыцынскую ўстанову з прыступам страўнікавай болі. Лячэнне ўжо падыходзіла да завяршэння, калі я стала сведкай жорсткасці ў дачыненні да сваёй састарэлай маці. Марыя Ягораўна нарадзіла і выхавала траіх дзяцей. Сын Антон і […]

Продолжить чтение

Рукадзельніца з Дубіны

Яна даўно душой і сэрцам прыкіпела да мясцовасці з цікавай гісторыяй і каларытнымі фальклорнымі набыткамі, таму шчыра сцвярджае: “Дубінская я!” Вырасла ж Ганна Яўгеньеўна ЖАГУНЬ на Брэстчыне. Дзяцінства правяла ў Ляхавіцкім раёне, дзе выхаваннем унучкі займаліся ў асноўным дзядуля і бабуля. Простыя сяляне мелі схільнасць да творчасці. Дзядуля вельмі любіў прыроду, таму і малую Ганначку […]

Продолжить чтение

Стагоддзе –слаўны юбілей

Нядаўна старшыня і член савета раённай арганізацыі ГА “Белая Русь” Алена Клачко і Вікенцій Адамовіч наведаліся да жыхаркі Валожына Надзеі АРЦЁМЕНКА, каб ад імя арганізацыі павіншаваць яе са слаўным юбілеем – стагоддзем і ўручыць памятны падарунак. Надзея Іванаўна нарадзілася 27 снежня 1920 года ў Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласці. Там прайшлі дзяцінства, юнацтва… Пасля заканчэння школы […]

Продолжить чтение

Бухгалтар з душой лірыка

Раіса Вікенцьеўна МАРАЗОЎСКАЯ з Валожына ў 2020 годзе адзначыла прыгожую прафесійную дату. 40 гадоў аддадзены ёй дружнаму калектыву раённага  цэнтра гігіены і эпідэміялогіі. Вопытны галоўны бухгалтар на працягу чатырох дзесяцігоддзяў трымае ў руках фінансавую дзейнасць установы прафілактычнай медыцыны. За гэты час, падтрымліваючы цесны кантакт з усімі структурнымі падраздзяленнямі цэнтра, паспела добра ўнікнуць не толькі ў […]

Продолжить чтение

Прывітанне, аднакласніца!

Ёсць людзі, якіх гады мяняюць да непазнавальнасці. Усё ў іх – аблічча,  пастава, выраз твару, голас – становіцца не такім, як у маладыя гады. Разам з тым ведаю многіх, пра каго можна сказаць: змаглі захаваць у сабе сябе, нягледзячы на пэўную шліфоўку часам.  Маладжавы бляск вачэй,  тая самая дзіцячая ўсмешка, паводзіны не дазваляюць прымаць іх […]

Продолжить чтение

Яе зорка натхняла да творчасці, пуцяводнаю сцежкай была…

У мінулую пятніцу патухла свечка жыцця нашай дарагой сяброўкі, зямлячкі, паэтэсы, кіраўніка літаратурна-мастацкага аб’яднання «Рунь», аўтара і ідэйнага натхняльніка многіх кніг і зборнікаў, члена Саюза пісьменнікаў Беларусі, колішняй супрацоўніцы рэдакцыі раённай газеты Валянціны Францаўны ГІРУЦЬ-РУСАКЕВІЧ. Давайце разам прыгадаем, якой была гэта светлая, добрая, клапатлівая і бязмежна таленавітая Божая іскарка.

Продолжить чтение

У выратавальнікі – па закліку душы

Знаёмцеся, Сяргей Качула – старшы лейтэнант унутранай службы. Працуе ён у раённым аддзеле па надзвычайных сітуацыях на пасадзе старшага інспектара інспекцыі нагляду і прафілактыкі ўжо 3 гады, адразу пасля заканчэння ўніверсітэта. Сяргей родам з Драгічынскага раёна Брэсцкай вобласці. Вырас у шматдзетнай сям’і: у яго ёсць і малодшы, і старэйшы браты.

Продолжить чтение

Пра маці, працу і час

  Скрып калодзежнага жорава, вясёлая пераклічка вясковых сабак, рыканне кароў, іржанне коней ды кукарэканне пеўняў – нястомных прадвеснікаў вясковага рання напаўнялі марознае паветра студзеня 1941 года… Але, не. Яшчэ – галасы людзей, якія за ўсім гэтым па-гаспадарску, з любоўю сачылі-даглядалі, надаючы правільны кірунак цячэнню часу.

Продолжить чтение

Актывіст, камсамолец і адказны кіраўнік: жыццё і дзейнасць Уладзіміра Фёдаравіча КЛІШЭВІЧА былі яркімі і насычанымі

  Пасля Новага года Валожыншчына развіталася з яшчэ адным сваім слаўным сынам. Уладзіміра Фёдаравіча Клішэвіча можна смела так называць. Хоць нарадзіўся ён на Салігорскай зямлі, аднак усё багатае працоўнае жыццё прысвяціў нашай малой радзіме, намагаючыся зрабіць жыццё кожнага з яе жыхароў лепшым і цікавейшым…

Продолжить чтение