Матэрыялы рубрыкі «Векапомнае»

З народам падзяліўшы лёс…

з-народам

Нядаўна адзначыў 90-гадовы юбілей адзін з самых паважаных людзей у нашым горадзе – Аляксандр Сяргеевіч КУРАНАЎ. Прыгожая дата паслужыла нагодай, каб наведаць цікавага чалавека і разам з ім здзейсніць вандроўку ў былыя гады…
Калі гаспадар і яго жонка Вера Аляксандраўна сустрэлі мяне на парозе сваёй кватэры, узнікла ўражанне, што завітала не па адрасе – вельмі ж маладжавай выглядала шаноўная пара. Чытаць далей »

Да Дня беларускага пісьменства

11

1 верасня адразу пасля заканчэння святочных урачыстасцей у навучальных установах Валожына ў Цэнтры  культуры адбылося мерапрыемства “Роднага слова вытокі”, прымеркаванае да Дня ведаў, Дня беларускага кнігадрукавання і 500-годдзя беларускага кнігадрукавання. Чытаць далей »

Вайна была балючай тэмай…

вайна была балючай

Пра лёс гэтага чалавека даведалася выпадкова. Загаварыла са знаёмай пра тое, як мала застаецца побач з намі ўдзельнікаў Вялікай Айчыннай вайны, і тая расказала пра дзеда-ветэрана. Гісторыя яго жыцця зацікавіла…

Васіль Васільевіч Рубацкі нарадзіўся і жыў у вёсцы Бабровічы. Ён нават не ўяўляў, што давядзецца прайсці з баямі па землях, аб якіх чуў па радыё і чытаў у падручніках. Сям’я Рубацкіх, па мерках саракавых гадоў мінулага стагоддзя, шматдзетнай не лічылася – чацвёра дзяцей. Працавалі на зямлі з ранку да вечара, даглядалі жывёлу, наведвалі школу. Да навукі хлапчук быў здатны, цікавіўся рознымі механізмамі, марыў навучыцца кіраваць трактарам…
Чытаць далей »

Бязвінныя ахвяры фашызму

24834954

Роўна 75 год таму ў Валожыне, у пясчаным кар’еры на Папоўцы,  былі расстраляны ксёндз касцёла св. Юзафа Удальскі, пані Фамінская (жонка ўрача Фамінскага), жыхары Янкоўскі і Дратвіцкі. Вось што піша ў артыкуле “Жыццё і пагібель яўрэйскай абшчыны” былы настаўнік Васіль Раманавіч Гарбачэўскі:
Чытаць далей »

Не скарыўся выпрабаванням

не скарыўся

На тэрыторыі Пяршайскага сельсавета ў жывых засталіся толькі два ветэраны Вялікай Айчыннай вайны. Адзін з іх – жыхар вёскі Янушкавічы Вацлаў Адамавіч МЯНЦЮК. Ён нарадзіўся ў сялянскай сям’і 10 мая 1924 года. Шчаслівыя бацькі і гадаць не маглі, што роўна праз 21 год іх сын будзе стаяць у самым цэнтры Берліна і радавацца, што скончылася вайна, што выйшаў жывым з вогненнага пекла…
Чытаць далей »

Праз гады скрозь сон – палон

Праз-гады-скрозь-сон-–-палон

    Вялікая Айчынная вайна з кожным годам аддаляецца, радзеюць рады ветэранаў. Але падзеі, якія давялося перажыць людзям таго пакалення, і сёння рэхам адгукаюцца ў нашых сэрцах.

Антон Іванавіч БАШУРА нарадзіўся ў 1941 годзе, з ваеннага маленства ў памяці захаваліся толькі некалькі самых яркіх момантаў. А перажыць гэтаму чалавеку давялося многа. Пра падзеі мінулых гадоў, часта са слязамі на вачах, расказвала яму маці Юзэфа Міхайлаўна.
Чытаць далей »

Баліць у сэрцы спаленае Кражына…

i

    У горне вайны палалі тысячы вёсак… Адной з іх было наша Кражына. Мемарыял, якому сёння сумна кланяюцца і шапацяць свае адвечныя казкі бярозы, узнік на месцы гумна. У імгненне будынак, прызначаны дарыць вяскоўцам дастатак, стаў агульнай вогненнай магілай для кражынцаў. Карнікі-эсэсаўцы не мелі літасці ні да старога, ні да малога. Сведцы тых жудасных падзей – Марыі Адамаўне Казак – было на той час усяго 7 гадоў. Але да скону не забыць ёй трагічную дату – пятніцу 21 мая…
Чытаць далей »

Маладосць за кратамі канцлагера

Маладосць-за-кратамі-канцлагера

    Васіль Сцяпанавіч НІКІЦІЧ з вёскі Дудка Івянецкага сельсавета – адзіны ў раёне вязень нямецкага канцэнтрацыйнага лагера, які трапіў туды ў сямнаццацігадовым узросце і таму ў поўнай меры ўсведамляў увесь трагізм сітуацыі.
Чытаць далей »

Правёў месяц на бязлюднай Прыпяці

Правёў месяц на бязлюднай Прыпяці

    31 год назад на 4-м энергаблоку Чарнобыльскай АЭС адбылася найбуйнейшая ў гісторыі чалавецтва тэхнагенная катастрофа. Тады мала хто ўяўляў усю небяспеку радыяцыі. У ліквідацыі наступстваў аварыі прынялі ўдзел прадстаўнікі рэспублік усяго былога СССР. Сярод іх і жыхары нашага раёна.
Чытаць далей »

Зашумела Алея памяцi…

Зашумела-Алея-памяці-2

    Мінулы тыдзень завяршыўся маштабнай акцыяй, у якой прынялі ўдзел дэпутацкі корпус раёна, прадстаўнікі грамадскіх аб’яднанняў Валожыншчыны, ветэраны вайны і працы, нераўнадушныя людзі. У пятніцу непадалёк вёскі Кражына была ўрачыста закладзена Алея памяці ахвяр вайны. 40 саджанцаў дрэў пачалі цягнуцца да мірнага неба як сімвал адвечнай перамогі жыцця над смерцю, памяці – над забыццём…
Чытаць далей »

Пакінуў у спадчыну касцёл

Пакінуў-у-спадчыну-касцёл-2

Генерал Эдвард Кавэрскі ў свой час нямала паспрыяў таму, каб у Івянцы з’явіўся касцёл св. Аляксея. У 2016 годзе польскі часопіс “Dziedzictwo Kresowie” надрукаваў успаміны пляменніка жонкі генерала.
Чытаць далей »

Вартуюць елкi векавы спакой…

100 гадоў таму па прасторах нашай зямлі кацілася навала Першай сусветнай вайны. Пасля яе засталіся аголеныя пагоркі, выкапаныя наспех акопы і траншэі, ды… могілкі. Амаль забытыя ў грамадстве, без крыжоў і іншых абазначэнняў, парослыя травой і мохам, непрыкметныя грудкі – месцы, дзе знайшлі апошні спачын салдаты-абаронцы.

Чытаць далей »

Сустрэча праз паўстагоддзя…

sustrecha

У гэтых людзей дарослыя дзеці і ўнукі, за плячамі – поўнае падзей жыццё. Але ўспаміны пра маленства і юнацтва ўсё адно застаюцца самымі яркімі. 11 “А” клас выпуску 1966 года СШ № 1 г. Валожына сустрэўся нядаўна, каб зноў вярнуцца ў тую незабыўную пару.
Чытаць далей »

Мiр для iх – паняцце святое…

 Паняцце “мір” успрымаецца прадстаўнікамі франтавога пакалення зусім інакш, чым разумеем яго мы. Перад Днём незалежнасці мы папрасілі ветэранаў падзяліцца ўспамінамі і развагамі з малодшымі пакаленнямі.

Леанід Аляксандравіч ІВАНЬКОЎ, Івянец:

– Члены партызанскай брыгады імя Калініна атрымалі заданне суправадзіць за лінію фронту маладых мабілізаваных салдат і 600 яўрэяў, якім пашчасціла ўратавацца ад смерці. Калі ў прыцемках прабіраліся каля нямецкіх дазорных вышак з кулямётчыкамі, нехта выпадкова зачапіў нагой расцягнуты над самай зямлёй сігнальны дрот. Фашысты адкрылі агонь. Партызан выратавала баявая вывучка, страцілі сваіх нямнога. Чытаць далей »

Свята, якое нiколi не застанецца ў мiнулым…

У далёкім 45-м, калі пышнай белай квеценню пеніліся сады, пад залпы трыумфальных салютаў пачала параднае шэсце па зямлі Вялікая Перамога. Яе набліжалі 1418 дзён і начэй. Справай святой лічылася аддаць жыццё за гэту такую жаданую і доўгачаканую падзею. А хто выжыў і вярнуўся з вогненнага пекла ў родны дом, той увесь свой век быў удзячны лёсу за вялікую ласку. Бо смерць не шкадавала ні старых, ні маладых. Нібы штыкі болю і журбы, узвышаюцца над зямлёй стромкія абеліскі ў памяць аб тых, хто загінуў у схватцы з фашызмам.

Прадстаўнікі дзясяткаў народнасцей і нацыянальнасцей з прастораў былога Савецкага Саюза паляглі на беларускай зямлі пад яе васільковым небам. Імёны многіх увекавечаны на помніках і мемарыяльных плітах. А нехта з герояў да гэтага часу невядомы. У крывавым месіве вайны цяжка было захаваць дакладныя звесткі пра кожнага змагара. Чытаць далей »

На фронце радавы 28-га пяхотнага палка Войска Польскага Мікалай Ігнацьевіч ШУМЕЙКА адваяваў толькі год

На фронце радавы 28-га пяхотнага палка Войска Польскага Мікалай Ігнацьевіч ШУМЕЙКА адваяваў толькі год – з кастрычніка 1944-га па лістапад 1945-га.

Аднак і гэтага часу хапіла, каб на ўсё жыццё займець статус інваліда Вялікай Айчыннай вайны. Тым не менш, па словах ветэрана, менавіта асколачнае раненне ўратавала яму жыццё – у жорсткім баі пад Берлінам, за тры дні да велічнай Перамогі, у адно імгненне ўсё яго цела кроватачыла. Асабліва пацярпелі левая рука і правая нага, таму давялося на працягу паўтара месяца яшчэ лячыцца: спачатку ў палявым шпіталі, а пасля ў бальніцы. Калі падужэў, адразу ж завітаў у штаб 9-й дывізіі, што размяшчалася ў польскім горадзе Познань. Чытаць далей »


приёмная главного редактора


   
Powered by WordPress | Compare Best Sprint Phone Deals Online. | Thanks to Credit Card Deals, Best CD Rates and Sell cars