Заалагічны куток, дзіцячая пляцоўка, трэнажорны комплекс пад адкрытым небам – усе тры аб’екты кампактна размешчаны на невялікай тэрыторыі ў крокавай даступнасці адзін ад аднаго. Магчыма, кожны з іх паасобку і не прыцягнуў бы да сябе вялікай увагі. Але не ў гэтым выпадку. Прыемна здзіўляе выключнасць месца, дзе яны знаходзяцца, – тэрыторыя касцёла святога Міхала Арханёла і кляштара францішканаў у Івянцы. 

Івянецкія манахі-францішкане здолелі стварыць побач з сабой дзіўную атмасферу дабрыні і шчырасці. Яны не закрыліся ад мітуслівага свету. Наадварот, упусцілі яго ў сваю штодзённасць, пажадалі дзяліцца з іншымі радасцю і прыгажосцю… 

даведка 

Святы Францішак лічыцца апекуном прыроды, патронам эколагаў. Легенды апавядаюць: ён валодаў неверагоднай здольнасцю ўступаць у кантакт з дзікімі звярамі, – напрыклад, з ваўком – якія не толькі не прычынялі яму шкоды, але нават слухаліся. Святы звяртаўся з настаўленнямі да птушак, зімой карміў галодных пчол мёдам і віном, прымаў з дарогі чарвякоў, каб тых не раздушылі, выкупіў ягнё, якое вялі на зарэз. Францішак Асізскі імкнуўся замяніць ідэю аб бязмежнасці валадарства чалавека на ідэю роўнасці ўсіх жывых стварэнняў.
Святы Францішак лічыцца апекуном прыроды, патронам эколагаў. Легенды апавядаюць: ён валодаў неверагоднай здольнасцю ўступаць у кантакт з дзікімі звярамі, – напрыклад, з ваўком – якія не толькі не прычынялі яму шкоды, але нават слухаліся. Святы звяртаўся з настаўленнямі да птушак, зімой карміў галодных пчол мёдам і віном, прымаў з дарогі чарвякоў, каб тых не раздушылі, выкупіў ягнё, якое вялі на зарэз. Францішак Асізскі імкнуўся замяніць ідэю аб бязмежнасці валадарства чалавека на ідэю роўнасці ўсіх жывых стварэнняў.

Назаўжды ў адказе за тых, каго прыручыў

…Бакавая брама гасцінна расчынена. Мы апынуліся на гаспадарчым двары. Нікога паблізу не было. Аднак насустрач упэўнена тупаў баранок з маленькімі завітымі рожкамі, здалёк ледзь прыкметнымі. На рэдкасць дружалюбная жывёліна дапытліва паглядала на нашы сумкі. Атрымаўшы ў якасці гасцінца сушку і зразумеўшы, што ўзяць з нас больш няма чаго, кучаравы хітрун паныла затэпаў да свайго стойла, спрытна прашмыгнуўшы туды праз праём нізкай загародкі. Яго чакаў сусед – махнаты конь. Стала зразумела: жывёліны – лепшыя сябры, цесна трымаюцца адно ля аднаго. Побач месціліся асобныя клеткі з трусамі, пеўнямі, цацаркамі, перапёлкамі і нават фазанамі.

Хутка мы пазнаёміліся з Пятром Францавічам Страчынскім – старшынёй касцельнага камітэта. Ён расказаў, што ўсё ствараецца па ініцыятыве пробашча касцёла айца Леха Баханэка. Аднак пагаварыць з нястомным энтузіястам айцом Лехам нам, на жаль, не атрымалася: ён у той дзень быў у ад’ездзе.

Да гутаркі далучыўся малады манах – брат Павел. Даглядаць за гаспадаркай – адзін з яго непасрэдных абавязкаў. Па словах брата Паўла, першым сярод жыўнасці з’явіўся сабака – лабрадор Трыша. Яго спрэзентаваў айцу Леху ксёндз Сяргей з Пяршаяў, сваячка якога займаецца развядзеннем пародзістых шчанят. Адсюль і ўзнікла ідэя стварыць невялікі жывы куток, які б радаваў не толькі вернікаў, але і шматлікіх гасцей і пілігрымаў, што наведваюць Івянец. Бо заснавальнік іх манаскага ордэна святы Францішак Асізскі акрамя любові і пакоры прапаведаваў таксама жаласлівасць да ўсяго жывога.

Івянецкі зоакуток дапамагае развіваць у падрастаючага пакалення жывое, спагаднае пачуццё жаласлівасці. Пакуль мы размаўлялі, дзеці, якія беглі ў кляштар на ўрок катэхезы, спыняліся, каб пагладзіць баранка і коніка, праверыць, як маюцца гадаванцы ў клетках, а то і пачаставаць іх чым-небудзь.

Жыўнасць дораць жыхары Івянца і парафіяне. Добрыя людзі дапамагаюць з кармамі. Барана ахвяравалі на Вялікдзень дзядуля з бабуляй з адной суседняй вёскі. Мянушкі ў яго пакуль няма. Коніка ж клічуць Мартай. Імя для яе вызначыў конкурс, які правялі падчас традыцыйнай музычнай майстэрні ў Івянцы. За конікам даглядае работнік кляштара Васілій Сцяпанавіч Касмовіч. Галоўнае прызначэнне Марты – забаўляць дзяцей, катаючы іх на брычцы, якая маецца ў гаспадарцы. Кабылка ўжо прывяла два разы патомства. Аднак маладняк прыйшлося прадаць, бо гадаваць жарабят няпроста: жывёлы патрабуюць пастаяннага догляду, выпасу і шмат кармоў. Жыла ў зоакутку і авечка, якая прывяла трох ягнятак: з кучаравым сямействам таксама прыйшлося расстацца з-за немагчымасці апекавацца над ім.

 

АРЭЛI ПАД КРЫЛАМI АНЁЛА

 Побач з жывым кутком размясцілася вялікая дзіцячая пляцоўка. Яе шматлікае гульнявое абсталяванне – сапраўдны падарунак для маленькіх жыхароў мястэчка. Комплекс складаецца з арэляў, горак-скатаў, лесвіц, гушкалак-балансіраў, гульнявых домікаў, качалак на спружынах, пясочніц і нават каруселі.

Сюды прыходзяць адпачыць мамы з малымі. Магчымасці пагушкацца на арэлях, скаціцца з горкі, пабудаваць замак з пяску рады і малодшыя школьнікі. Колькасць адпачываючых павялічваецца з прыходам цёплых сонечных дзянькоў.

Абсталяваць дзіцячую пляцоўку дапамаглі фундатары з Польшчы. Устаноўленая побач з пляцоўкай драўляная скульптура анёла, зробленая мясцовым умельцам Мікалаем Вітольдавічам Задрэйкам, сімвалічна: крылаты пасланец быццам атуляе малышоў апекай, ахоўвае ад небяспекі.

 

У ФIТНЕС-КЛУБ – БЕЗ АБАНЕМЕНТА

 Спартыўная зона для моладзі і дарослых не менш папулярная ў жыхароў Івянца. Тут створана сапраўдная трэнажорная зала пад адкрытым небам. У раёне аналагаў пляцоўцы такога тыпу не існуе.

Прыйсці сюды можна ў любы час. Сапраўдны фітнес-клуб на прыродзе. Спартыўныя заняткі на свежым паветры – што можа быць лепш?!

Увасобіць у жыццё гуманную ідэю дапамог замежны спонсар. Летась тут устанавілі турнікі, а затым і сучаснае абсталяванне – 10 вулічных трэнажораў для нагрузкі на мышцы цела. На закладцы і добраўпарадкаванні спартыўнай пляцоўкі рупліва працавалі мясцовыя парафіяне. Напрыклад, ад пачатку і да завяршэння будаўнічых работ агульнай справе старанна дапамагаў урач участковай бальніцы Сяргей Пятровіч Нікалаеў.

Белы касцёл – выдатна адрэстаўраваны архітэктурны шэдэўр сярэдзіны XVIII стагоддзя, мураваная агароджа з барочнай брамай і прысадзістымі вежамі, дагледжаная тэрыторыя і побач – цудоўная зона адпачынку для жыхароў і гасцей мястэчка ствараюць незвычайную самабытную аўру. Людзі не спяшаюцца пакідаць гэты ўтульны куточак. Гасціннасць, як і прыгажосць, заўсёды прыцягальная!

Алена ПАШКЕВІЧ,

фота аўтара

от admin

Добавить комментарий