Харавых спраў майстар

    Калі ў фінале канцэрта хор Ракаўскай школы мастацтваў ці яго вакальная група выходзяць на паклон і прымаюць апладысменты ўдзячнай публікі, мастацкі кіраўнік Юлія Вітальеўна СКУРКО робіць жэст рукой у бок юных артыстаў, а сама застаецца як бы ў цяні. А між тым менавіта яна забяспечвае поспех калектывам.

    Юлія Вітальеўна прыехала працаваць у Ракаў па размеркаванні пасля заканчэння мінскага каледжа мастацтваў. Што можа больш напалохаць маладога спецыяліста, жыхара сталіцы, чым перспектыва жыць у вёсцы? Юля таксама перажывала. Асабліва з-за таго, якую колькасць таленавітых вучняў удасца адшукаць у невялікім, у параўнанні са сталіцай, населеным пункце. Але Ракаў як пачаў прыемна здзіўляць мінчанку напачатку знаёмства, так і працягвае цяпер. Дзетак, ахвочых да творчасці, тут хапае, ёсць і здаровая канкурэнцыя сярод шматлікіх самадзейных калектываў, у выніку чаго стаць “зоркай” на ракаўскім музычным небасхіле – няпроста, але вельмі пачэсна.

    Тэрмін абавязковай адпрацоўкі даўно скончыўся, а настаўніца музыкі Юлія Скурко пераводзіцца ў горад і не думае. Тут ёй усё даспадобы, усё радуе і натхняе да творчасці.

    Самае першае і яркае ўражанне пакінула назва дзіцячага калектыву – “Іслачанка”. Слова незнаёмае, нават таямнічае. А калі даведалася, што паходзіць яно ад назвы ракі, то адразу ж у галаве ўзніклі выявы будучых сцэнічных касцюмаў – водны блакіт на белым фоне. Рэпертуар таксама патрабаваўся адпаведны: мясцовая аўтэнтыка, разбаўленая нечым добра вядомым, лагодным для слыху кожнага.

    У Ракаве раскрыўся не толькі педагагічны талент Юліі Вітальеўны. Вось ужо амаль пяць гадоў яна з’яўляецца салісткай інструментальнага ансамбля “Ars Longa”, які стварылі яе калегі, маладыя настаўнікі-музыканты. Пералік перамог, прызоў і званняў гэтага калектыву зойме шмат месца і часу. Ды і геаграфія іх канцэртнай дзейнасці даволі ўнушальная: выступалі як у бліжнім, так і ў далёкім замежжы, маюць там сваіх прыхільнікаў і сяброў.

     І ўсё ж для кожнага настаўніка асаблівы гонар – дасягненні і здабыткі яго вучняў. Таму Юлія Вітальеўна з большай ахвотай расказвае пра сваіх выхаванцаў, чым пра сябе. Радуецца, што папулярнасць хору расце, яго актыўна наведваюць як дзяўчынкі, так і хлопчыкі. Дыпломы і граматы, якія заваявала “Іслачанка” на разнастайных конкурсах і аглядах, ужо не месцяцца на сценах кабінета мастацкага кіраўніка, частка ўзнагарод вывешана ў школьным калідоры.

    …Штогод дзясяткі выпускнікоў музычных вучылішч прыходзяць працаваць хормайстрамі, дырыжорамі. Аднак вядомымі становяцца адзінкі. Харавыя спевы – вельмі складанае мастацтва. Гэта толькі здаецца, што дастаткова сабраць людзей з добрымі галасамі і слыхам, а яны ўжо абавязкова “грымнуць” са сцэны на ўсе лады. На самай справе за зладжанымі і прыгожымі спевамі схаваны пастаянныя, шматгадзінныя рэпетыцыі. І галоўнае – талент кіраўніка. Ён павінен чуць кожнага харыста паасобку і ведаць, як найлепш далучыць яго да агульнага сугучча. Настаўніца Ракаўскай школы мастацтваў, мастацкі кіраўнік хору “Іслачанка” Юлія Вітальеўна Скурко такой унікальнай здольнасцю адорана.              

Алена ЗБІРЭНКА,

      фота аўтара

Вы можаце пакінуць каментарый або зваротную спасылку з вашага сайта.

Пакінуць каментарый


приёмная главного редактора


   
Powered by WordPress | Compare Best Sprint Phone Deals Online. | Thanks to Credit Card Deals, Best CD Rates and Sell cars