Дарога ўецца, бы стужка…

Важное Общество

Праязджаючы праз вёску Сярэдняе Сяло, немагчыма не звярнуць увагу на толькі-толькі адрамантаваны ўчастак дарогі працягласцю каля 3-х кіламетраў. Якаснае роўнае пакрыццё, што нядаўна з’явілася тут, даспадобы пешаходам і вадзіцелям. Не нарадуюцца выніку працы прафесійных дарожнікаў – супрацоўнікаў ДРБУ № 167 – мясцовыя жыхары. У час рабочай паездкі ў Дорскі сельсавет нам пашанцавала пазнаёміцца з некаторымі з іх.

Анатолій Ягоравіч КУЛІК даўно на заслужаным адпачынку. 46 гадоў адпрацаваў механізатарам у калгасе “Чырвоны сцяг”, 32 сезоны быў лідарам на жніве. За выключнае стаўленне да сваіх абавязкаў і ўклад у агульную справу шаноўны чалавек адзначаны ордэнам Чырвонага Сцяга і двойчы – ордэнам “Знак пашаны”. Не аднойчы мясцовыя жыхары выбіралі Анатолія Ягоравіча дэпутатам мясцовага Савета. Разам з жонкай выгадавалі траіх дзяцей, якія падарылі шчаслівым дзядулю і бабулі двух унукаў.

Анатолій Ягоравіч: Я вельмі цаню клопат улады пра дабрабыт такіх жа, як я, простых людзей. На самай справе, якасць нашага жыцця часцей за ўсё залежыць ад нас саміх, але, што тычыцца рамонту дарогі, тут не абысціся без прадстаўнікоў спецыяльнай службы. Апошнім часам праз вёску праязджаць было не так прыемна, як зараз. Асфальт папрасядаў, падчас дажджу ў ямках збіралася вада. Аднак старшыня сельвыканкама Рамуальда Браніславаўна Іваноўская запэўніла нас: будзе зроблена ўсё для таго, каб да пачатку лета дарожнае палатно стала, як новае. І сапраўды, хлопцы выканалі заданне на пяцёрку. Дарога раўнюткая, глянеш, і настрой ідзе ўгору. Я, мая сям’я, суседзі вельмі ўдзячны за клопат і ўменне трымаць слова ўсім, хто меў дачыненне да такога падарунка вяскоўцам і праезджым.

Сёстры Вера РАДЫНА і Аляксандра ГОЛУБ – таксама пенсіянеркі. Яны нарадзіліся і выраслі ў Сярэднім Сяле. Будавалі кар’еры, стваралі сем’і ў сталіцы, а зараз – зноў у бацькоўскай хаце. Яны не лічаць сябе дачніцамі. Ведама ж – мясцовыя. Спадчыну, што дасталася ад бацькоў, добраўпарадкавалі і праводзяць у роднай вёсцы большую палову года. Жанчыны з радасцю далучыліся да нашай гутаркі.

Вера Сяргееўна: Ой, што за дарога ў нас! Проста сэрца радуецца. А як аператыўна і акуратна працавалі хлопцы-рамонтнікі. Яны нават рух не спынялі – палавіна праезнай часткі ўвесь час была свабоднай. Мы не паспелі азірнуцца, як усё было прыведзена ў парадак. Смецце прыбралі адразу ж. Патрэбна адзначыць, што і раней стан дарогі пастаянна кантраляваўся, своечасова праводзіўся ямачны рамонт. Але ж новае, ёсць новае…
Аляксандра Сяргееўна: Жыхары вёскі з задавальненнем падтрымліваюць парадак, але ў любой справе галоўнае – арганізацыя. Тут наша Рамуальда Браніславаўна і Святлана Антонаўна (С. А. Сасноўская – галоўны спецыяліст сельвыканкама) – сапраўднае моцнае звяно. Яны заўсёды строга сочаць за абкошваннем вуліц. Мы і самі любім, каб усё блішчала. У выніку ў вёсцы чыста і ўтульна. Дарэчы, і ўзімку ў нас добра. Расчыстка вядзецца рэгулярна. Дарожнікам – вялікая ўдзячнасць. Мы ведаем, што зараз рамантавалі тыя ўчасткі, дзе ўмяшанне спецыялістаў патрабавалася ў першую чаргу, але ўпэўнены: паступова будуць задаволены ўсе, каго турбуе якасць дарог.

Валянціна КРАЎНЕВІЧ, фота аўтара